Τα ποδια

Συγνωμη, εχουμε πολυ καιρο να ανεβασουμε κατι. Εκανα αυτα τα δυο σχεδιακα τη προηγουμενη εβδομαδα.

Ζωγραφίζοντας τοίχους...

Γειά σας!

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν πολύ δημιουργικό και εκτονωτικό.

Είχαμε μια πρόσκληση από τα παιδιά της κατάληψης του 12ου δημοτικού (που εδώ και μερικά χρόνια δεν είναι πια σχολείο) να ζωγραφίσουμε έναν τοίχο τους. Στο χώρο προκειται να γίνει χαριστικό παζάρι (από τις 6-11, τώρα, μεθεύριο δλδ).

Το χαριστικό παζάρι για όσους δεν ξέρουν είναι αυτό που λεει και η φράση: οποιοσδήποτε πηγαίνει και αφήνει πραγματα που δε χρειαζεται σπίτι (ρουχα, παπουτσια, μικροέπιπλα, διακοσμητικά, κατασκευές κλπ κλπ) και παίρνει -εάν θέλει- ο,τιδήποτε του αρέσει από εκει. Φυσικά *κοινή λογική mode* για να δουλέψει αυτό το πράγμα -όπως και πολλά άλλα αυτοοργανωτικά πραγματα- πρεπει οι ενδιαφερόμενοι να μην λειτουργούν απληστα, να παιρνουν μόνο αυτα που πραγματικά τους αρέσουν και τους χρειάζονται και να αφήνουν πραγματα για τους αλλους.

Τέλος πάντων, το βασικότερο για μας ήταν ότι είχαμε έναν τοίχο ολοδικό μας να τον κάνουμε ότι θέλουμε! Ο χώρος βρισκόταν στο υπόγειο του κτιρίου και τον βλέπετε παρακάτω. Το κτίριο είναι από τα νεοκλασικά της Β. Γεωργίου (θα φροντίσω σύντομα να μαθω την ιστορία του) και τα παιδιά της κατάληψης έχουν ρίξει πολλή δουλειά στην συντήρησή του. Αυτόν τον καιρό ξεσκεπάζουν τις παλιές τοιχογραφίες του κτιρίου, οι οποίες βρίσκονται κατω από στρώματα πλαστικής μπογιάς. Η Σταυρούλα έχει και φωτογραφίες από τον υπόλοιπο χώρο, αλλα δε μου τις εδωσε ακομα -_-


Την Παρασκευή το βραδάκι, αφου ψωνίσαμε τα υλικά, συναντηθήκαμε εκεί και ετοιμάσαμε το χώρο για βάψιμο. Μετά ήπιαμε ένα-δυο κρασάκια στο αυτοσχέδιο καφε-μπαρ και συζητώντας καταλήξαμε στο θεμα: οι ρίζες (επειδη ο χώρος ειναι υπόγειος με ξύλινο ταβάνι), τα δέντρα (θέμα πολύ ανοιχτο σε συμβολισμούς και ελεύθερη απόδοση!), και τα ασπρα πλασματάκια που ξεφεύγουν από το κουτι-παράθυρο και τριγυρνάνε πετώντας στο χώρο του παζαριου.

Σάββατο πρωι (τρόπος του λέγειν, ή ωρα ήταν 12 και) πιάσαμε δουλειά η Σταυρούλα κι εγω και αργότερα (στις 4) μας βρήκε και η Χριστίνα. Δουλέψαμε ώς αργά και το ίδιο καναμε και την Κυριακή. Τα παιδιά εκει μας φρόντισαν αρκετα, μας εφτιαξαν πολλους καφέδες και μας τάισαν κιόλας την Κυριακή, ενα πολύ νόστιμο φαγητό με ρύζι και πληγουρι και λαχανικά και πατατες και κρεατάκι. Το φαγητό ετοιμάστηκε στην κουζίνα του παλιου κυλικείου του σχολειου.


Κυριακή μεσημεράκι ήρθε και η Χρύσα να μας βοηθήσει (και το έκανε όπως βλεπετε!)



Μεγάλη βοήθεια ήταν και το σκαμπό-κάστορας, το οποίο βλεπετε εδω... (κατα τ' άλλα ευτυχώς που το υπόγειο ήταν χαμηλοτάβανο.

Ο τοίχος αριστερά, που βεβαια θα καλυφθεί με ράφια ξανα, αλλα δεν πειράζει...

...και ο τοίχος δεξια, στον οποίο θα μπουν οι κρεμάστρες με τα ρούχα:

Λεπτομέρειες από τα μυστηριώδη λευκά πλασματα...

Κουβάς με βρωμερό νερο:

Τελειώσαμε αρκετά κουρασμένες αλλά το αποτέλεσμα μας άρεσε πολύ και -ευτυχώς- αρεσε και σε ολους εκει:



Αυτά!

UPDATE!
--> φωτογραφίες του κτιρίου που μου έστειλε η Σταυρούλα (σας το είπα ότι είχε κι άλλες!)

Igor Fanart

geia saaaaaas, sas anebazo ena fanart tou igor pou mou ekane o Kostis tin kiriaki
bgike polu kalo, kai xarika polu!!!
To xroma to ebala ego.
Kai to allo sxedio to ekana prin kana mina, alla to xromatisa simera.
Tha xrisimopiso to koritsaki gia ena paramithi se kapoia fasi, alla den exo akoma tin istoria, liga pragmata mono, tha doume.
mallon bgikan skoura ta xromata, an nai sorry, apla de rithmisa akoma tin othoni mou.
Se mena fainontai kala pantos...
auta

supremarket

Μια εικόνα για κάθε λέξη (fur jedes Wort ein Bild)

..και συγνώμη για την έλλειψη "διαλυτικών" (αουμλαουτ-ουαμλαουτ πως τα λενε...)

Πρωτού περάσουμε όμως στο βασικό μας θέμα ας κάνουμε εναν μικρό πρόλογο.
Κατ αρχήν πώς περάσατε τις διακοπές σας? Εμεις κάλά σχετικά, ήσυχα, με καποια "μικρά" ατυχήματα, ωστόσο. Σίγουρα ξεκουραστήκαμε πολύ και φυσικά τώρα που μπαίνει ο Σεπτέμβρης θα δουλέψουμε πολυ ως συνήθως. (χοχοχο)

Που λέτε, οι βόλτες στη Θεσσαλονίκη είναι ωραίο πράγμα όταν η πόλη είναι άδεια. Βεβαια εδώ υπάρχει ένα όριο γιατι καποια στιγμή τον Αυγουστο, αφου απολαύσεις την μοναχική σου βόλτα, θέλεις να κατσεις και να πιεις έναν καφε, μια μπύρα, κάτι... και δεν υπάρχει τίποτα. Για καποιον λόγο, που δεν μπορω να εξηγήσω, οι ιδιοκτήτες των φοιτητομάγαζων και των άλλων καταστημάτων αποφασίζουν πως προτιμούν να πανε διακοπες από το να σερβίρουν καφέ στα 5 ατομα που έχουν μείνει στην πόλη. Μυστήρια πραγματα. Ακατανόητα...

Όπως και να 'χει αυτο δεν κρατάει πολύ. Μια δυο-βδομάδες δε μόστ. Και τώρα που η πόλη άρχισε να γεμίζει σιγα-σιγα με μικρά φοιτητούδια που νοικιάζουν και καθαρίζουν τα φρεσκα τους σπιτάκια είναι η καλύτερη περίοδος, νομίζω.

Υπήρχαν και πράγματα που δεν αλλαξαν καθόλου αυτο το καλοκαίρι και ένα από αυτά ήταν και η καθημερινή μου βολτα από ένα βιβλιοπαλαιοπωλείο για το οποίο πρεπει να σας έχω μιλήσει. Βρίσκεται στο δρομο για το γραφείο μου, μπροστά από την Αχειροποίητο και ανακαινίστηκε πρόσφατα. Εχει πολύ φτηνά μεταχειρισμένα βιβλία (καποια απο αυτά παιζει να μην ειναι καν μεταχειρισμενα, απλώς παλια) και αμα κατσεις μπορεις να πιεις καφε, μπυρα ή σπιτικιά κρητική ρακή και να διαβάσεις ο,τι θες. Εγω ψωνίζω τακτικά από κει (είπαμε: Ένιντ Μπλάιτον και τετοια) όμως τα κορίτσια δεν ειχαν παρει τιποτε ακομα. Οπότε καναμε την πρώτη μας ομαδική εξόρμηση μετά τις διακοπες εκει.

Εκείνη τη μέρα πήρα με 50 λεπτα ένα πανέμορφο βιβλίο γραμμένο στα γερμανικά. Εκδόθηκε στις 23 Ιουλίου του 66 από ότι βλέπω και νομίζω ότι είναι γραμμένο σε γραφομηχανη. Ο τίτλος είναι "Ηθοποιία", στα ελληνικά, γραμμένος με το χέρι, και από ότι μπορώ να καταλάβω από τα περιεχόμενα, εχει πολλές αναφορές στην αρχαία ελλήνική γραμματεία. Αποσπάσματα στα ελληνικά υπάρχουν επίσης πολλά μέσα στο βιβλίο και είναι όλα γραμμένα στο χερι! Προφανώς δεν υπήρχαν ελληνικοί χαρακτήρρες στη γραφομηχανή του τυπα. Ενθουσιαστικα, και ας μην μπορω να καταλαβω γρι (ή γρύ??)

Δείτε και το εξωφυλλο με το καταπληκτικό δέσιμο: συραπτικο και κολλητική ταινία. Όμορφα πραγματα...



Δε θα σας ενοχλούσα με πόστ για να σας περιγράψω αυτο το βιβλίο φυσικά, οσο όμορφο και να ειναι. Αλλά την ίδια μερα η Χριστίνα έκανε μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα αγορα. Και γι' αυτήν θα σας μιλήσω:

Πρόκειται για ένα επίσης γερμανικό βιβλίο του '41 αυτή τη φορά. Φαινοταν πιο ταλαιπωρημένο, όπως βλεπετε, και καποτε ήταν ιδιοκτησιά ενος γιατρού-χειρούργου (Chirurg, λέω αλήθεια) που τον ελεγαν Κοτούλα. Αυτήν την συνήθεια, του να σφραγίζουν τα βιβλία τους, την έχω ξαναδει!


Το βιβλίο είναι για να μαθεις γερμανικά απ' ότι φαίνεται. Εχει πολλές εικονίτσες και -όπως λεει και ο τιτλος- για καθε εικόνα υπάρχει μια γερμανική λέξη. Γραφιστικά το βιβλίο ειναι αψογο. Ακόμα και οι ακρες του ειναι κομμένες στρογγυλα -πραγμα που η Χριστίνα λατρεύει σε βιβλία. Δείτε μια τυχαία σελίδα απο μέσα:


Ενώ, που λετε, καθήσαμε για μια μπυρα (και μετα ρακη!) και χαζεύαμε τις εικόνες του βιβλίου, τα αλογάκια και τα αλλα ζώα της φάρμας, περασε η φίλη μας η Λιόλια και καθησε μαζι μας.

Μόλις της είπαμε για τα αποκτήματά μας, αναρωτήθηκε εάν το βιβλίο με τις λέξεις ειναι προπαγανδιστικο. Ομολογουμένως αργήσαμε να καταλάβουμε τι εννοεί (ΠΡΟΣΟΧΗ! η γραφιστική τυφλώνει!). Ομως πραγματι το '41 στη Γερμανιά είχε παντου ναζί. Και σε μεγάλο κομματι της Ευρώπης είχε ναζί, εδω που τα λεμε. Ναζί απο δω, ναζί από κει...

Γελασαμε -λίγο, ελαχιστα νευρικά- με τη Λιόλια και της είπαμε οτι λεει υπερβολες. Ενα βιβλίο για να μαθεις γερμανικά ήτανε. Τι να προπαγανδίσεις από κει?

Και συνεχίσαμε και οι 4 το ξεφύλλισμα με εναν κόμπο στο στομάχι...
Και τιποτα δεν φαινόταν πια τόσο αθώο...

Το γουρουνάκι ήταν διπλα σε έναν φυλακισμένο...

...και σε έναν κρεμασμένο την αλλη φορα...

Το κουνελάκι διπλα σε μια μάχη...

Το προβατάκι έτοιμο να το πιάσουν με το λάσο...

Και διπλα στο νόστιμο μπρέτσελ, ενα σπίτι καιγόταν...


Και τι ήταν όλα αυτα τα οχήματα και τα κράνη και τα όπλα και οι στρατηγοί? Και γιατί όλες οι γυναίκες ειναι νοσοκόμες? Και γιατι πρεπει να ξέρουμε ολους τους στρατιωτικούς βαθμούς? Και γιατί τόσοι τραυματίες? Και τόσοι νεκροί?



** Όπως ίσως θα υποψιαστήκατε, δεν ήταν καθόλου τυχαία η εικόνα που εβαλα στην αρχη. Τη διαλεξα με προσοχή για να είναι σχετικά ανώδυνη

Μετα είδαμε και πιο απροκαλυπτα πραγματα: τον αράπη, τη σβάστικα.... δείτε και στο τελος:...

...ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟ!

Φρίκη, φρίκη! Η Χριστίνα δεν το ήθελε πια το βιβλίο, το πήρε η Σταυρούλα. Για να μας διαλυθεί καθε αμφιβολία, διαβασαμε και τον χαιρετισμό στον πρόλογο του βιβλίου:


Και τιποτα δεν ΗΤΑΝ πια τόσο αθώο... Ακόμα και η μαμα...

playmobil me anaptires...

Exei sxedon ena mina pou girisame apo to belio kai gia na dilepsete ligo tha dixnoume ta comics pou agorasame ekei. Einai mia orai pili etsi den einai?


Kai ena mikro kolaz apo merika comics gia na zeite kallitera ti mirame.


Me tin eukairia sas bazo kai fotografies apo ti silogi tis Xristina pou molis anakalipsa kai mou arese. Gia ta anaptira fisika milao. Ta playmobil itan i eidea tis Xristina.^^

Sfar

Geia saaaaaaas, sa grafo apo to belgio. Irthame prin 2 meres, kai eimaste polu xaroumenes, ego kai i voula diladi giati i sophia den einai mazi mas,an ki auti einai xaroumeni giati apo simera einai sta zagoroxoria gia mia bdomada.Lalalalala,tha paroume polla comics, polla tou sfar, tou trondheim, tou boulet kai pollon allon kai etsi sas anebazo ena video clip pou ekane o sfar gia ton thomas Fersen, polu oraio video, polu oraio tragoudi.



deite kai apospasma apo tin tainia "Gainsbourg, vie héroique", tin eftiaxe o sfar



tha anebazoume ena post otan girisoume me tous thisabrous mas!
kales diakopes se osous tis exoun tora, stous allous ipomoni...

EDIT
Brika kai auto xtes, pali tou sfar alla kai me tous Kerascoët, pio palio apo to proto,pio aplo animation alla omorfo episis.


Dionysos - Tes Lacets Sont Des Fées
envoyé par Dionysos. - Regardez d'autres vidéos de musique.

Μιαυ

"Oι Έλληνες κομιξάδες στην πλειονότητά τους γατόφιλοι" λεει η Μυρτω.
Προφανός αυτο ισχει και για το εξωτερικό. Ξέραμε ειδη για το " Simon's cat" ενα πολι ωραιο webcomics .

Και τωρα βρηκα εναν αλλο.Αγόρασα ενα παρόμιο κομιξ όταν πηγα προσφατα στην Ισπανια. Λεγετε "Μιαυ" και το εχει σχεδιασει ο José Fonollosa. Ειναι πολη γλυκα στριπακια με τις γατες του, οι οπιες ειναι καλλες ομως αρκετές ζωηρές.

Σας βάζω μερικές σελίδες αλλα θα βρητε περισότερες στο blog του.

Το κορίτσι στον τοίχο

Γειά σας και παλι!

Έχουμε νέα.
Που λέτε, ο φίλος μας ο Γαβριήλ, που είναι σκηνοθέτης (κυρίως, αλλα κάνει και άλλα πραγματα), ετοίμασε μια πολύ ομορφη ταινία μικρού μήκους. Πρωταγωνιστούν δυο χαριτωμένοι χαρακτήρες graffiti τους οποίους έχουν σχεδιάσει η Σταυρούλα και η Χριστίνα. Εντάξει, δεν τους σχεδίασαν στο τοίχο, όμως ο Γαβριήλ κάπως καταφερε να τους βάλει εκεί ακριβώς που έπρεπε και να τους δώσει και ζωή! Παρακολουθήσαμε την πορεία της δουλειάς του και είχε πολυ πολυ ενδιαφερον!

Να δώσουμε και ολα τα κρεντιτςςςς:

Πρωταγωνιστούν οι: Μάλαμας Σωτηρίου, Έφη Τρασια, Δημήτρης Νότας και Τάσος Σμιρλόγλου
Σενάριο/Σκηνοθεσία/Παραγωγή: Γαβριήλ Ψαλτάκης
Σχεδιασμός Χαρακτήρων: Σταυρούλα και Χριστίνα Ανθηροπούλου
Μουσική: Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου http://www.myspace.com/kostantispapak
Ήχος: Στέλιος Ντάρας http://www.myspace.com/ntast Έδω μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία:



και έδω είναι το λίνκ για να τη δείξετε στους φίλους σας από το εξωτερικό (αγγλικοί υπότιτλοι, ντε!) http://vimeo.com/12594831

Αυτά για σήμερα!

Peristeri se disketa

Ekana ena sxediaki to proei. Diskoleutika ligo me to megethos, alla xarika me to apotelesma.
Distixos eixa mono auto to kadro sto spiti, den nomido pos to xroma teriazei me ti disketa alla oute to aspro xarti mesa. Tha kitakso na agoraso pio meta kati kallitero.