

Λιγες αναμνησεις απο της παιδικες μας χρονιες, η Χριστινα χαρηκε παρα πολυ ειχε 8 χρονια να τα δει (εγω πηγαινα εκει καθε φορα που πηγαιναμε Βελγιο). Το παλιο μας σπιτι, το σχολη που πηγαιναμε (εγω στο νηπιαγωγειο και η Χριστινα στο δημοτικο) μ'αυτον τον τοιχο στην αυλη που μου φαινοταν τοσο ψηλος τοτε^^.




Οσο για τα κομικς μας, εφερα παρα πολλα αυτη τη φορα πιο πολυ απο τις αλλες χρονιες, ηταν σχεδον ολα της Χρισιτνας (εεε ναι η δεσποινις δουλευει τωρα^^).Δυσκολευτηκα να πείσω το πατερα μου να μ'αφησει να αγορασω τοσα πολλα, ελεγε πως θα επαιρναν χωρο στο αμαξι και τι θα τα κανουμε και που θα τα βαλουμε...(ειχε δικιο για το τελευταιο-_-). Καταφερα να "κρυψω" μερικα στη βαλιτσα μου και στη τσαντα μου. Τη μερα που φυγαμε του δινω μονο τρεεις σακουλες και μου λεει:"Μονο αυτο? Και τα αλλα?" "Τα τακτοποιησα στη βαλιτσα μου" του ειπα. Χαρηκε αυτος, χαρηκα κι εγω.
















Esbisa auta pou eixa grapsei.sta gallika einai, alla kapioi pane kai ta metafrazoun....Kai de thelo!xixixi
S'auto eixa kolisi kai kommatia tsoxa...^^




















