Μόλις της είπαμε για τα αποκτήματά μας, αναρωτήθηκε εάν το βιβλίο με τις λέξεις ειναι προπαγανδιστικο. Ομολογουμένως αργήσαμε να καταλάβουμε τι εννοεί (ΠΡΟΣΟΧΗ! η γραφιστική τυφλώνει!). Ομως πραγματι το '41 στη Γερμανιά είχε παντου ναζί. Και σε μεγάλο κομματι της Ευρώπης είχε ναζί, εδω που τα λεμε. Ναζί απο δω, ναζί από κει...
Να δώσουμε και ολα τα κρεντιτςςςς: 
Γειά σας!
...Στον δεύτερο τόμο για να γνωρίσουμε τους Νάνους. Η κοινωνία των Νάνων είναι αρκετά διαφορετική. Οι Νάνοι είναι ολοι ίδιοι (κοντοι -εχμ..- με κοκκινα σκουφιά, γενιάδες και ξύλινα τσοκαρα με ριγέ καλτσες και μπλέ ποδιές. Έχουν ολοι ονοματα λουλουδιών. Καθένας απο αυτούς έχει και μια ιδιότητα. Υπάρχει ο Νάνος αρχηγός (ο Τριαντάφυλλος) ο Νάνος Μάγος (ο Χρυσάνθεμος), ο μαραγκός (ο Γεράνιος, με τον οποίο ήμουν ερωτευμένη, νομίζω)ο ζωγράφος (ο Υάκινθος) κλπ κλπ (μαλλον αυτοί μοιάζουν πιο πολυ με στρουμφοχωριο, τωρα που το σκέφτομαι...). Νάνοι και ζώα γίνονται φίλοι και περνάνε καλα. Φτιάχνουν πατίνια, πολυκατοικία με ασανσέρ, μηλόκρασο, υποβρύχια, αερόστατο για το λαίμαργο ορτύκι που εφαγε πολλή μαρμελάδα, παίζουν θέατρο κλπ
Στον τρίτο τόμο, ερχονται οι γίγαντες! Το μεγαλο ξυλινο τσοκαρο πριν? Ανήκει σε καποιον απο αυτους. Οι γίγαντες είναι τρεις, αλλα μόνο ο ένας μένει, ο Κοκκινογένης. Είναι αυτός που του έβγαλαν ένα χαλασμένο δόντι, το οποίο πονούσε πολυ. Με ένα μαγικό δαχτυλίδι που έχει ανακαλύψει ο μαγος Χρυσάνθεμος, ο γίγαντας μπορεί να μικραίνει όποτε θελει και να παίζει με τους νανους και τα ζώα. Στο τελευταίο κεφάλαιο, πηγαίνουν ολοι μια μεγάλη εκδρομή, πέρα απο το Δάσος με τις Καμπανούλες. Αυτό το δάσος, ανήκει στις νεράιδες, οι οποίες εμφανιζονται...
...Στο τέταρτο βιβλίο της σειράς. Οι νεράιδες ειναι 6 συν την βασιλισσα τους, που δεν την βλέπουμε ποτέ σε εικόνα, αλλα πρεπει να ειναι τρομερη! Δεν είναι ολες ομορφες, ούτε ιδιαίτερα καλες και αυτό ειναι αρκετα περίεργο αμα το σκεφτεί κανεις!
Φυσικά η λατρεμένη μου νεράιδα ήταν η Γαλάζια. Ξανθια:Ρ Είχα μια τρέλα με τα ξανθα κοριτσάκια, ομολογω... Εξίσου ομορφη ήταν η Λευκή νεράιδα (με μακρια μαυρα μαλλια, εμοιαζε με γιαπωνέζα). Αυτή αγαπούσε τη μουσική. Και οι δυο αυτες νεράιδες πεθάνανε, πριν τελειώσει το βιβλίο. Ναι, καλα το ακουτε! ΠΕΘΑΝΑΝΕ! ΚΑΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΟΤΕ! Γενικά, δεν τα πηγαν πολυ καλα οι νεράιδες. Ενω στην αρχή ήταν όλα ωραία και καλα, και φτιαχναν σπίτια απο κολοκύθες και φτιάχναν σπίτια και τσουλήθρες απο παγωτο (η Παχουλή νεράιδα είχε την ιδέα...) και παιζαν με τον μαγικό καθρέφτη και προσπαθουσαν να φτάσουν το φεγγαρι με μια σκαλα, ξαφνικά αρχίσαν ολα αυτα τα τραγικά γεγονοτα. Η Ψηλή νεράδια (που ήταν κακομούτσουνη) αποφάσισε να ζήσει στον βυθό της θάλασσας δίπλα σε ενα γέρο-βασιλια, που ειχε πολλα πλούτη και τη δύναμη να την κάνει ομορφη. Η Κοκκινη νεράιδα, που ήταν πολυ αταχτη, επαιξε με τα επικίνδυνα μαγικα που βρήκε στο βιβλιο του μαγου, και εγινε τοσο μικρή που χάθηκε. Η Παχουλη επέστρεψε στη Βασιλισσά της και τελικά εμεινε μονο η Κοντή νεράιδα στο χωριό των Νάνων. Η πιο ασχημη απο όλες! ΓΚΡΡΡΡ!
Στο πεμπτο βιβλίο, οι νανοι ανακαλύπτουν κρυμμένα σε ένα δέντρο τα 3 πιο ζωηρά ξωτικά του κόσμου. Τον Ξιδάκη, τον Αλατάκη και τον Πιπεράκη. Αλλα αυτα τα άταχτα ξωτικά ειχαν μια σελίδα με υπέροχα ΥΠΕΡΟΧΑ optical illusions πραγματα, που πρώτη φορά εβλεπα στη ζωή μου. Ξερετε, αυτα που οι γραμμες που βλεπεις και φαίνονται στραβες, τελικά είναι ίσιες, εκεινα τα προσωπα που σχηματίζουν ενα λευκό ποτήρι και βλεπεις είτε τα προσωπα, είτε το ποτηρι... Τελεια πραγματα!
Η Εγκυκλοπαίδεια των Παραμυθιων: Παραδοσιακά πραγματα. Παραμύθια από όλον τον κόσμο, με εικόνες. Αδελφοί Στρατικη και πάλι και εικονογραφηση (ω, ναι!) και πάλι ο Tony Wolf. Σε λίγο διαφορετικό στιλ. Σας έχω εδω μονο ένα δείγμα, και μαλιστα οχι από αυτά που είχα πολυ μικρη. Μικρή ειχα μονο την τέταρτη εγκυκλοπαιδια, με την Κοκκινοσκουφίτσα. Εκεί, θυμαμαι τις εικόνες πραγματικά απ' έξω. Από έξω γνωριζά και το διακοσμητικό μοτιβο σε εξώφυλο και οπισθόφυλλο, που ειναι το ίδιο σε ολα τα βιβλία της σειρας. Την βλέπετε την νεράιδα πανω δεξια? Ε, μικρή νόμιζα πως ήταν ένα απο τα πιο ομορφα πλασματα του κοσμου. Δυστυχως πιο πολυ εμοιαζα στην αριστερη νεράιδα, που ίσως να ειναι και αγόρακι...χε..
Με την εικόνα του εσωφυλλου έχω ασχοληθει επίσης πολυ. Μα τη βλέπετε? Ειναι μια ΓΑΤΑ ντυμένη ΓΙΑΓΙΑ και λεει παραμύθια σε 10 μικρα ποντικακια (το θυμόμουν οτι ειναι 10! απιστευτο...) Δεν ξέρω τι θέλει να πει η εικόνα (παίζει να έχει καποιο καλο μήνυμα), παντως μικρή ήμουν σίγουρη οτι μολις τελειώσει με τα παραμύθια, θα τα φάει τα ποντικάκια. Θα πεταχτει και ΧΡΑΠ! θα τα αρπαξει. Σαν τα παραμύθια της Χαλιμάς αλλα από την αναποδη, ενα πράγμα... Επίσης, όπως βλεπετε, τα 5 -τουλάχιστο- ποντικάκια, ειναι κοριτσάκια. Πρεπει να εχω περάσει απειρες ώρες ενώ αναρωτιέμαι πιο φουστάνι ειναι πιο ομορφο. Νομίζω αλλαζα γνώμη συνεχως.
Ελα, τα ξερετε και αυτα φυσικα. Εκδόσεις Στρατικη (αναρωτιέμαι αν υπήρχαν αλλες στην Ελλαδα...)
Από αυτή τη σειρα, πολυ μικρή είχα μονο το βιβλίο των εξερευνήσεων. Και τα θυμαμαι ΟΛΑ από εκεί. Τούνδρα, σαχάρα, στέπα, κολεόπτερα, σαρανταποδερούσες, τα παντα σας λεω! "Βοηθάει τα παιδιά ν' αγαπούν το σχολείο"
Για το δευτερο μερος θα πρεπει να περιμένετε, μαλλον. Μέχρι στιγμής δεν ήμουν και πολυ "πλήρης", ουτε εκανα ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικές επιλογές. (Στρατικη-Tony Wolf, ουτε μετοχές τους να ειχα). Εν τω μεταξύ εσεις διαβαστε αυτο το ομορφο (και εξυπνο) πόστ για την αγαπημένη Enid Blyton. (τι ποια είναι? αυτη που έχει γράψει τους Πεντε Φίλους, τα Πεντε Λαγωνικά, τους Μυστικούς Εφτα και αλλα πολλά παιδικά αστυνομικα! Και κατι ιστορίες που διαδραματίζονται σε οικοτροφεία με κοριτσάκια. Πολυ σαδομαζο καταστάσεις.... με την παιδική εννοια, ομως) Αλλα εγω θα μιλήσω μονο για εικονογραφήσεις, ετσι για να κρατάμε τα προσχήματα τουλαχιστον....Όταν ερθει η ωρα!
